فردا میخوام برم با مترون بیمارستان صحبت کنم برا اینکه برم تو بخش اطفال کار کنم

چرا اطفال ؟ چون فقط همین بخش رو داره به جز اورژانس

چرا بقیه ی بیمارستانا نه ؟ چون این نزدیک خونمونه

و راستش فقط به خاطر اینکه نزدیک خونمونه نیس ، به دلم افتاده اینجا برام بهتره و خب من همیشه به دلم گوش میکنم =)

ولی خب خیلی دارم شک میکنم

من کسی بودم که تو دوران دانشجویی میپرسیدن طرح کجا میخوای بری اطفال تو لیستم نبود

ولی الان نمیدونم چرا مغزم داره عیبای بخشای دیگه رو بزرگ میکنه

کلا مغزم اینجوری عادت دادم ، الان دیگه دست خودم نیس تو هر چیز بدی دنبال ویژگی خوب میگرده

الان هرچی همجا هی میخونم اطفال بده

ذهن من اینجوریه که :

• مریض بد حال عوضش نداری
• مریضات stable ان
• با زخم و پانسمان و شستشو کاری نداری
• با خون و خونریزی و اینا کار نداری
• مریضات موجودات با نمک گوگولی هستن
• سابقه های بیماریشون کمتره

یعنی یه جوری داره این بخشو به چشمم قشنگ میکنه که فک میکنم واقعا بهترین بخش اطفاله !

.

.

‌.

+ این مثبت اندیشی مغزم خیلی وقتا منو از فروپاشی روانی نجات میده ، ولی خب بعضی وقتا هم گیجم میکنه

++ این پست خیلی طولانی شد 🥲

+++ علیرضا امید منه ، نور روزای تاریک منه ، ماهه ، پناهه ، امنه ، خدا حفظش کنه برام 💛

.

.

.

پ.ن : میگن که حضرت سلیمان برمیگرده به خدا میگه :" خدایا ثروتی به من بده که نه به قبل من دادی نه به بعد من میدی " خدا میگه چرا این درخواستو داری ، جواب میده :" انک انت وهاب "

فرق وهاب با کریم تو تاکید وهاب روی بی دریغ و بیش از حد بودن بخشندگی خداونده

من از وقتی اینو شنیدم خودمو لایق میدونم که بزرگ بخوام ♡