خواستم استوری بذارم ولی خب ساعت دوعه و اگه درگیرش بشم میشه ۶ صبح پس اینجا میگم

هنوز و بعد ۲ سال و نیم مدام از خودم میپرسم من چه کار خیری انجام دادم که علیرضا رو خدا داده به من

اینقد مهربون

اینقد دوست داشتنی

اینقد حامی

اینقد منو هول میده که پیشرفت کنم

به من جرئت میده

جسارت میده

اعتماد به نفس بهم میده

همیشه جواب سوالامو با مهربونی میده

هیچوقت برا چیزایی که بلد نیستم مسخرم نمیکنه

هیچوقت کمبودامو به روم نمیاره

یادمه تو سلف وقتی داشتم غذامو میگرفتم و مسئولش درباره ی سسا داشت حرف میزد سریع گوشش تیز شد که یه موقع منو اذیت نکنن

یا افطاریمو برام اورد خوردم تو پارک

یا اون موقع که ساندویچ سرد دادن رفتیم پارک باهم خوردیم

خیلی خاطره های زیادی دارم

و خوشحالم

خوشحالم که ریسک کردم

خوشالم که پیشقدم شدم

بزرگترین شانس زندگیمو بدست اوردم

دوست داشتنی ترین خلقت خدا

ارزشمند ترین هدیه خدا

دست خدائه تو زندگیم

نوره

پناهه

عمر منه

خدا حفظش کنه برام