این روزا اینقدر خواب بهم میچسبه که دوس دارم مدام بخوابم

.

هر بار میام بنویسم راجع به علیرضا میبینم کلمات حق مطلب رو ادا نمیکنن ، هیچ کلمه و جمله ای نیس که بتونه بگه چقدر این آدم خوبه ، چقدر امنه ، چقدر پناهه ، چنان آرامشی دارم کنارش که حد نداره

خیلی دوسش دارم ، خیلی زیاد و فکر کنم برا اولین بار تو وبم میخوام اعتراف کنم عاشق شدم ، همیشه برام این کلمه خیلی سنگین بود و فکر نمیکردم ( جرئت نمیکردم ) حتا به زبون بیارم که عاشق کسی شدم ! فکر میکردم حتما باید یکی دو سال آشنایی باشه و سه چار سال بگذره که اسم احساستو عشق بذاری ، ولی الان با جرئت میگم عاشقش شدم

من عاشق علیرضا شدم ، عاشق سر تا پاش ، چشماش ، تن صداش ، صدای نفساش ، مدل حرف زدنش ، مدل خندیدنش ، مدل نگاه کردنش

خوشحالم که دارمش ، و خدارو سپاس میگم که علیرضارو سر راهم قرار داد 💛